Het sluitstuk van deze 29ste jaargang bevat weer de vertrouwde Vooyse veelzijdigheid. Naast een interview met Leo Vroman door Emy Koopman en Suzanne van Geuns bevat dit nummer een gevarieerde selectie artikelen, rubrieken en recensies. Lees onder andere een bijdrage van Laura Schans over het werk van Oek de Jong, Jannah Loontjens over popmodernism, de politieke lezing van Reve door Matthijs Ponte en nog veel meer.
Meer over 29.4
Bestel het nieuwste nummer via ons bestelformulier.
Vooys bestaat binnenkort 30 jaar en dat gaan we vieren op een manier die bij ons past, met een essaywedstrijd voor studenten. Het winnende essay wordt beloond met €500 en zal bovendien gepubliceerd worden in Vooys, op onze website, in De Groene Amsterdammer.
Kijk voor alle informatie op www.lofderletteren.nl en volg Lof der Letteren op Facebook en Twitter.
De nieuwe, frisse, website van Vooys is in de maak. Nog even geduld a.u.b..
Foto: Keke Keukelaar
Hij heeft nagenoeg alle prijzen gewonnen die er op poëziegebied te winnen zijn (zoals de P.C. Hooftprijs in 1964 en de VSB Poëzieprijs in 1996). Toch ziet hij zichzelf in de eerste plaats als ‘wetenschapsmannetje’, als bioloog of hematoloog, de ontdekker van het ‘Vroman-effect’. Want dichter zijn is geen beroep: ‘dichten, dat is als ademhalen.’
Lees het hele interview
In de rubriek ‘In de kast’ houden uiteenlopende figuren uit de wereld der letteren hun pleidooi waarom een bepaalde tekst of auteur opnieuw de volle aandacht verdient. Vergeten werken komen boven water en op bekende werken wordt een verfrissende blik
geworpen.
De beurt is dit maal aan Daan Stoffelsen, oprichter van Recensieweb en
redacteur bij De Revisor. Hij grijpt de gelegenheid aan om via AKO Literatuurprijswinnaar
De Nederlandse Maagd van Marente de Moor te pleiten voor aandacht voor
de roman Our horses in Egypt van Rosalind Belben. Stoffelsen illustreert hoe deze roman
en De Nederlandse maagd op verschillende manieren met elkaar verbonden zijn
en waarom Our Horses in Egypt een roman is waardoor wij ons moeten laten veroveren.
Lees verder
Joost Baars, dichter en voormalig coördinator van
Stichting Perdu, vraagt zich af hoe het komt dat de kunstwereld er niet of nauwelijks in slaagt van Halbe Zijlstra een kop van Jut te maken. Waarom waren de demonstraties en protestacties – waaraan hij
zelf regelmatig meedeed – uiteindelijk zo weinig effectief? Hij stelt dat, zolang kunstenaars zich laten gieten in de mallen van het kapitalisme, zij zichzelf vervangbaar maken. Kunst is geen product en zo moet zij ook niet verkocht worden. Baars wijst aan waar haar kracht wél zit.
Lees het essay van Baars in Vooys 29.4 of online op Ooteoote.